#


இயேசு மூன்றாம் முறை கீழே விழுகிறார்

"திவ்ய இயேசுவே உம்மை ஆராதித்து வணங்கி, உமக்கு நன்றியறிந்த ஸ்தோத்திரம் செலுத்துகின்றோம்"

"அதேனென்றால் உம்முடைய பரிசுத்த பாரமான திருச்சிலுவையைக் கொண்டு, உலகத்தை மீட்டு இரட்சித்தீர்"

தியானம் :

இயேசு சுமந்து வந்த சிலுவையின் பாரம், எவ்வளவுக் கொடியது என்றால், அவரை கொல்கத்தாவரை சுமந்து செல்ல அது அனுமதிக்கவில்லை. பிலாத்துவின் அரண்மனையிலிருந்து புறப்பட்ட போது, இயேசுவுக்கு இருந்த மனபலம், சரீர உறுதி இப்போது இல்லை. சிலுவையின் பாரமும், போகப் போக அதிகரித்தது. வழி எங்கும், மக்கள் கூட்டம் கூடி நின்று, அவரை எள்ளி நகையாடி பரிகசித்தது. இயேசுவைப் பற்றி ஏற்கனவே திருப்தி இல்லாத யூதர்கள், இப்போது நடப்பதை எண்ணி, தங்கள் ஐயப்பாடுகள் சரி என்று உறுதிப்படுத்தினர். இயேசுவை விரோதிகள் தண்டித்தது, “பொறாமை” யால்தான் என்று பிலாத்து உணர்ந்திருந்தான். அந்தப் பொறாமைக் கூட்டம், கொக்கரித்துக் கூத்தாடியது. இயேசுவின் கரத்தினின்று அற்புதங்களையும், ஆறுதலையும் பெற்றுக் கொண்ட, எளிய மக்களை, பாதை எங்கும் இயேசு கண்ட போது, அவர்களையும் சேர்த்து, பரிசேயர்கள் பரிகசித்த போது, இயேசுவுக்கு, உண்டான துயரம், பன்மடங்காகி அவரை மீண்டும் தரையிலே வீழ்த்தியது. அந்த பரிசுத்த முகம் புழுதியில் புதைந்தது.

சிந்தனை:

பாவம் போக்கும் இயேசுவே!

நன்றியின்மை எவ்வளவு பெரிய பாவம். நான் இன்று, இந்த நிலையில் இருக்கிறேன் என்றால், அது எத்தனை பேருடைய தியாகம்.

அது எத்தனை பேருடைய இழப்பு. அது எத்தனை பேருடைய பலி.

என் தாய், என் தந்தை, என் உடன் பிறப்புக்கள், என்னை சார்ந்தவர்கள், என் கணவன், என் மனைவி, என பிள்ளைகள், என் நண்பர்கள், என் சுற்றத்தார், என் உபகாரிகள் ஓ… அடுக்கி கொண்டே போகலாமே,

இவர்கள் எல்லாம் சுயநலம் மறந்து, தங்களுடைய வசதிகளையும், வாழ்க்கையையும் இழந்து பலியாகி,

என்னை வளர்த்து, என்னை ஆளாக்கி, இந்த நிலைக்கு கொண்டு வந்திருக்கிறார்களே,

ஒருவிசை கூட அவர்களுடைய துயரங்களையும், கஷ்டங்களையும் நான் நினைத்துப் பார்க்காமல் வாழ்ந்திருக்கிறேனே.

என்னை வளர்த்தவர்கள் வீழ்ந்து கிடப்பதைப் பார்த்தும் நான் பாராமுகமாய் இருந்திருக்கிறேனே.

அவர்களுக்கு கை கொடுத்து தாங்குவது என் கடமை என்பதை உணராமலேயே மரத்துப் போயிருந்தேனே.

என்னை பொறுத்து, என் பாவத்திலிருந்து என்னை விடுவியும் சுவாமி.

பாவம் போக்கும் இயேசுவே!

ஆனால் நானோ, இப்போது என் பிள்ளைகளை வளர்த்து, அவர்களை ஆளாக்கி, குடும்பங்களை அமைத்து, இன்று உடல் சேரர்ந்து, மனம் சோர்ந்து காணப்படுகின்றேன் ஐயா.

என் கடன் பாரங்களால் நான், வெளியே தலைகாட்ட முடியாமலிருக்கிறேன் ஐயா.

பிள்ளைகளை திருமணம் செய்து கொடுத்த சுமை ஒரு பக்கம் இருக்கும் போதே,

அந்த பிள்ளைகளுக்கு நல்ல வாழ்க்கை அமையாத ஏமாற்றங்களில், என் பிள்ளைகள் தவிப்பதை கண்டு கலங்கி நிற்கிறேன் சுவாமி.

இருந்ததையெல்லாம் வைத்து, ஒரு பிள்ளையை திருமணம் செய்து கொடுத்தேன்.

இனி இருக்கும் பிள்ளைகளை அனுப்ப எதுவுமில்லையே என்று மனம் சோர்ந்து தவிக்கிறேன் ஐயா.

எனக்கு எல்லாம் இருந்த போது, என்னை எல்லாரும் தாங்கினார்கள். நான் எல்லாம் இழந்த போது, என்னை எல்லாரும் தாக்குகிறார்கள்.

மீண்டும் ஒரு வாழ்க்கையை தொடங்க எனக்கு கை கொடும் சுவாமி.

எங்கள் பேரில் தயவாயிரும் சுவாமி, எங்கள் பேரில் தயவாயிரும் (2)

மரித்த விசுவாசிகளின் ஆத்துமாக்கள் சர்வேசுரனுடைய இரக்கத்தால் நித்திய சமாதானத்தில் இளைப்பாறக் கடவது - ஆமென் இயேசு